Najčešća infekcija  gornjih dišnih puteva je  obična prehlada .Poznato je oko 200 virusa koji izazivaju prehladu  , a kod djece se pojavljuje 6 -12 x  / god. , uglavnom u zimskim mjesecima .

U dječjoj dobi sinusi još nisu potpuno razvijeni , u novorođenčeta   -  razvijeni  su samo etmoidni sinusi i početno maksilarni ,  u predškolskoj dobi razvijaju  su sfenoidni , a frontalni sinusi - u školskoj dobi. U večini slučajeva  virusne prehlade djece , akutna  infekcija nosa  zahvaća  više ili manje  i paranazalne šupljine . Tada govorimo o rinosinusitisu , sa kliničkom slikom  pojačanog izlučivanja  mukulentnog sekreta  , otoka sluznice nosa i sinusa   koja otežava drenažu sluzi , zajedno sa  nepokretnim cilijama koje uvjetuje virus.

Sinusitis  postaje klinički značajna bolest kada se nakon akutne virusne infekcije pojavi bakterijska  superinfekcija , a najčešči uzročnici jesu  bakterije - pneumokok, beta  hemolitički streptokok, hemofilus influence , moraksela . Bol je glavni simptom , obično u području sinusa - frontalno , paranazalno ili difuzno - parijetalno, okcipitalno , posebno  u jutarnjim satima , jača  pri saginjanju glave prema naprijed  , ponekad se širi  prema uhu, vratu . Kašalj je jači noću dok dijete leži , uz otežano disanje na nos , nazalni govor  i obilnu mukopurulentnu , žuto zelenu sekreciju iz nosa i epifarnksa , kataralično do hiperemično grlo .

U dijagnostici   gnojnog sinusitisa u dječjoj dobi , uz  jasnu  kliničku sliku , dostatana je laboratorijska obrada ,  mikrobiološka je  često puta  negativna, radiološka u pravilu nepotrebna . Terapija  je empirijska i ciljana  prema najčešćim bakterijama koje koloniziraju gornji respiratorni trakt  koju možemo  ev.  kasnije  promijeniti - prema  antibiogramu , a važnu  ulogu  imaju   sve  metode koje omogućavaju  dobru drenažu paranazalnih šupljina .To su  dekonfestivi i mukolitici , aspiracija nosnih puteva  i inhalacije .